Rezygnacja z towaru zakupionego przez Internet.

Robienie zakupów w Internecie staje się w Polsce coraz bardziej popularne. Polacy najczęściej kupują ubrania, sprzęty elektroniczne oraz artykuły spożywcze. W przypadku tych trzecich Polacy bardzo rzadko decydują się na zwrot, czego nie można powiedzieć o ubraniach oraz sprzętach elektronicznych.

Konsument, który zawarł umowę na odległość lub umowę poza lokalem przedsiębiorstwa, ma prawo odstąpić od niej bez podawania przyczyny.

W momencie kiedy konsument podejmie już decyzję o zwrocie rzeczy, rzadko kiedy wie jak się do tego zabrać, mimo że procedura jest naprawdę prosta.

Najważniejsza informacja o której należy pamiętać to termin – wynosi on 14 dni od momentu dostarczenia towaru do konsumenta. W terminie tym, kupujący ma możliwość zapoznania się z towarem i rozważenia racjonalności zakupu.

Trzeba pamiętać również o tym, że jeżeli konsument nie został poinformowany o prawie do odstąpienia od umowy, może skorzystać z tego uprawnienia w ciągu kolejnych 12 miesięcy. Jeżeli jednak w tym okresie sprzedający przekaże mu taką informację, to termin upływa po 14 dniach od momentu jej otrzymania.

Konsument może odstąpić od umowy przez złożenie stosownego oświadczenia. Jego forma może być dowolna, ale dla celów dowodowych najlepiej uczynić to na piśmie. Oświadczenie można sformułować samodzielnie, bądź też można skorzystać z gotowego formularza, którego wzór bardzo często zamieszczany jest na stronie internetowej sprzedawcy (bądź sprzedawca przesyła taki formularz wraz z produktem). Samodzielnie sformułowane oświadczenie powinno zawierać przede wszystkim oznaczenie konsumenta i przedsiębiorcy (sprzedawcy), oznaczenie miejscowości i daty, odpowiednią treść wskazująca na odstąpienie od umowy oraz własnoręczny podpis.

Wartym zapamiętania jest fakt, do zachowania terminu wystarczy wysłanie (listem poleconym z potwierdzeniem, bądź mailem) oświadczenia przed jego upływem, nie ma znaczenia to, że sprzedawca otrzyma je po upływie terminu.

Ponadto, konsument może złożyć oświadczenie o odstąpieniu od umowy również przed otrzymaniem towaru. Jednakże, jeżeli przedsiębiorca wysłał już towar do klienta, to może obciążyć go kosztami przesyłki.

Zarówno przedsiębiorca jak i konsument mają określone obowiązki związane z odstąpieniem od umowy. W terminie 14-dniowym od odstąpienia od umowy konsument zobowiązany jest do odesłania do przedsiębiorcy towaru, natomiast sprzedawca w tym samym terminie musi zwrócić konsumentowi wszystkie dokonane przez niego płatności. Jednakże, przedsiębiorca może wstrzymać się ze zwrotem pieniędzy do chwili otrzymania zwracanej rzeczy lub potwierdzenia jej odesłania. Trzeba również podkreślić, że termin zwrotu towaru nie obowiązuje, jeżeli sprzedawca zobowiązał się, że sam go odbierze od konsumenta. Ponadto, przedsiębiorca ma obowiązek odebrać towar we własnym zakresie wtedy, gdy zostaną łącznie spełnione trzy następujące przesłanki: 1) umowa została zawarta poza lokalem przedsiębiorstwa; 2) towar dostarczono do miejsca zamieszkania konsumenta; 3) charakter towaru nie pozwala na odesłanie go w zwykły sposób pocztą (np. przedmiot o dużych gabarytach).

Prawie zawsze, podczas zakupów oprócz kosztów samego produktu konsument opłaca również koszty przesyłki. W przypadku podjęcia decyzji o zwrocie towaru, przedsiębiorca oprócz równowartości ceny towaru powinien zwrócić konsumentowi koszty doręczenia mu zamówionego towaru (do wysokości odpowiadającej najtańszej opcji przesyłki dostępnej w danej ofercie). Jeżeli klient wybierze droższy środek transportu, nie otrzyma zwrotu różnicy między wartością wybranej dostawy, a najtańszym sposobem transportu.

Konsument pokrywa wszystkie bezpośrednie koszty zwrotu rzeczy (np. koszty opakowania, zabezpieczenia, nadania), chyba że przedsiębiorca zgodził się je ponieść lub nie poinformował kupującego o konieczności ich poniesienia. Informacja o kosztach powinna być przekazana w sposób jasny i zrozumiały już na etapie składania propozycji zawarcia umowy. Przekazanie tych informacji po złożeniu przez konsumenta oświadczenia o odstąpieniu od umowy nie spełnia tego wymogu.

W przypadku darmowej dostawy konsument nie ponosi kosztów przesyłki zamówionego towaru. Oznacza to, że w przypadku odstąpienia od umowy sprzedawca jest zobowiązany jedynie do zwrotu ceny, jaką konsument zapłacił za towar, czyli nie może potrącić kosztów przesyłki.

Należy również wskazać, że dodatkowo oferowana przez sprzedawcę gratisowa dostawa jest traktowana jako najtańszy, zwykły sposób dostarczenia rzeczy. W sytuacji, gdy przedsiębiorca oferuje taką dostawę, a konsument wybiera inny, droższy sposób dostawy, to podczas odstąpienia od umowy sprzedawca nie ma obowiązku zwracać kosztów dostawy.

Jednocześnie konsument jest odpowiedzialny wobec sprzedawcy za zmniejszenie wartości rzeczy, w przypadku kiedy z niej korzystał w sposób nieodpowiedni (sprzedawca może obciążyć konsumenta dodatkowymi kosztami,). Oczywiście nie oznacza to, że konsument nie ma prawa do zbadania produktu, a także jego funkcjonalności. Jednakże, powinien to uczynić w taki sam sposób, jak czyni się to w sklepie stacjonarnym.

Jak wynika z powyższego artykułu, odstąpienie od umowy przez konsumenta nie jest trudne, wystarczy tylko pamiętać o kilku podstawowych zasadach.

 

Aplikant adwokacki Mikołaj Badziąg
Adwokat Aleksandra Kośla


Bibliografia:

  • Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93 z późn. zm.)
  • Ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. 2014 poz. 827 z późn. zm.)