Sukces – Sąd Apelacyjny zezwolił na zajęcie wyposażenia dłużnika bez potrzeby wskazywania każdego przedmiotu osobno

Zabezpieczenie roszczenia o zapłatę może polegać na zajęciu ruchomości (bez ich dokładnego określania) orzekł Sąd Apelacyjny w Warszawie, który przychylając się do zażalenia Kancelarii zmienił postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie poprzez uwzględnienie wniosku o udzielenie zabezpieczenia roszczenia klienta o zapłatę odszkodowania do kwoty 1.5 mln złotych.

Sąd Apelacyjny przychylił się do argumentów wywiedzionych w zażaleniu i stwierdził, iż Sąd I Instancji błędnie przyjął, że wniosek o udzielenie zabezpieczenia poprzez zajęcie ruchomości dłużnika winien być dodatkowo skonkretyzowany.

W uzasadnieniu postanowienia, Sąd Apelacyjny wskazywał, że „w świetle dominujących poglądów doktryny, postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia przez zajęcie ruchomości może szczegółowo wymieniać podlegające zajęciu rzeczy bądź też ogólnie wskazywać, że zajęciu podlegają ruchomości pozwanego.”

Ponadto, Sąd podkreślił, że w każdym wniosku o udzielenie zabezpieczenia roszczenia wymagane jest wskazanie: osoby obowiązanego, a w miarę potrzeby również miejsca gdzie znajdują się ruchomości oraz w czyim są posiadaniu. Jest to szczególnie ważne w sytuacji, gdy ruchomości znajdują się w posiadaniu osoby trzeciej, ponieważ wtedy to ona powinna być wymieniona w postanowieniu o udzieleniu zabezpieczenia.

Warto również wskazać, iż najbardziej powszechnym sposobem zabezpieczenia roszczeń pieniężnych jest zajęcie wierzytelności z rachunków bankowych. Z doświadczenia prawników Kancelarii wynika, iż akceptowane przez Sądy jest wskazanie we wniosku o udzielenie zabezpieczenia wykazu banków wyszczególnionych w systemie Ognivo, bez dodatkowego określania numeru rachunku bankowego obowiązanego lub siedziby banku.