Branża spożywcza, ze względu na bezpośredni wpływ na zdrowie i życie konsumentów, pozostaje szczególnie podatna na kryzysy wizerunkowe. Informacje o rzekomych nieprawidłowościach jakościowych lub naruszeniach norm sanitarnych mogą prowadzić do istotnych strat finansowych i trwałego uszczerbku reputacyjnego, zwłaszcza w warunkach szybkiej dystrybucji treści w mediach społecznościowych.
Przedsiębiorca sektora spożywczego zobowiązany jest do zapewnienia bezpieczeństwa żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 178/2002 oraz do niezwłocznego informowania właściwych organów i konsumentów w razie zagrożenia. Komunikacja kryzysowa powinna jednak respektować zasady rzetelności, proporcjonalności i należytej staranności. Przekaz wykraczający poza niezbędną informację i sugerujący winę przed zakończeniem postępowania może prowadzić do naruszenia dóbr osobistych przedsiębiorcy.
Na podstawie art. 23 i 24 k.c. w zw. z art. 43 k.c. ochronie podlegają dobra osobiste osób prawnych, w szczególności dobre imię, renoma oraz wiarygodność handlowa. Rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji mogących podważyć zaufanie do przedsiębiorcy stanowi naruszenie tych dóbr, niezależnie od zamiaru sprawcy.
Media, korzystając z konstytucyjnej wolności słowa, zobowiązane są do zachowania szczególnej staranności i rzetelności (art. 12 Prawa prasowego). Publikacja niezweryfikowanych informacji o potencjalnym zagrożeniu zdrowotnym może skutkować odpowiedzialnością cywilną redakcji, autora i wydawcy. Analogiczne zasady dotyczą influencerów i użytkowników mediów społecznościowych.
Kryzys może być również efektem czynów nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy
o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, w szczególności rozpowszechniania nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji. Poszkodowany może dochodzić roszczeń
o zaniechanie, usunięcie skutków naruszenia, odszkodowanie oraz wydanie bezpodstawnie uzyskanych korzyści.
W postępowaniu odszkodowawczym konieczne jest wykazanie bezprawności działania, szkody oraz adekwatnego związku przyczynowego. Dowodzenie szkody wizerunkowej, obejmującej m.in. spadek sprzedaży i utratę kontrahentów, bywa w praktyce utrudnione.
Kryzys wizerunkowy w sektorze spożywczym wymaga zatem wyważenia ochrony zdrowia publicznego, wolności wypowiedzi oraz dóbr osobistych przedsiębiorcy, przy zachowaniu zasady proporcjonalności i domniemania niewinności.
Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i nie jest to porada prawna
Stan prawny na dzień 25 lutego 2026 r.
Autor:
Redaktor cyklu:
