Zmiany legislacyjne, które mają realizować cele ochronne lub porządkować rynek pracy, mogą jednocześnie oznaczać dla przedsiębiorców nowe obowiązki i dodatkowe koszty. Dotyczy to m.in. projektowanych regulacji dotyczących pracy za pośrednictwem platform cyfrowych, zmian w zasadach powierzania pracy cudzoziemcom oraz zapowiadanych ograniczeń dotyczących kwater pracowniczych.
Praca za pośrednictwem platform cyfrowych
Projekt ustawy o wykonywaniu pracy za pośrednictwem cyfrowych platform pracy przewiduje m.in. wprowadzenie tzw. wzruszalnego domniemania istnienia stosunku pracy. W przypadku sporu pomiędzy osobą wykonującą pracę a platformą wystarczające ma być uprawdopodobnienie, że praca była wykonywana pod kierownictwem i kontrolą platformy lub działającego w jej imieniu pośrednika. Po spełnieniu tego warunku ciężar wykazania, że współpraca nie miała charakteru stosunku pracy, zostanie przeniesiony na platformę.
Przewidziano również odpowiedzialność solidarną platformy i pośrednika w określonym zakresie roszczeń związanych z niewypełnieniem obowiązków ustawowych oraz naruszeniem praw osób wykonujących pracę za pośrednictwem platformy. Projektowane przepisy mogą znaleźć zastosowanie do szerokiego grona przedsiębiorców. W praktyce ryzyko objęcia regulacją może dotyczyć każdego podmiotu wykorzystującego aplikację lub system IT do organizowania i rozdzielania zadań.
Limit 184 godzin miesięcznie a elastyczność zatrudniania cudzoziemców
Projekt nowelizacji ustawy o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przewiduje rozwiązania, które mogą wpłynąć na organizację pracy osób wykonujących ją na podstawie umów cywilnoprawnych. Zgodnie z prijektem, w przypadku umowy cywilnoprawnej liczba godzin pracy cudzoziemca w miesiącu nie będzie mogła być niższa niż 40 ani wyższa niż 184. Tak ukształtowane ograniczenie może nadmiernie ingerować w swobodę umów oraz nie uwzględnia specyfiki stosunków cywilnoprawnych.
Umowy zlecenia są wykorzystywane między innymi przy pracach dorywczych, sezonowych, projektowych i specjalistycznych, a także przy zastępstwach oraz w sytuacjach, w których zapotrzebowanie na pracę zależy od liczby zamówień. Minimalny limit 40 godzin może uniemożliwić legalne powierzenie cudzoziemcowi pracy o niewielkim lub nieregularnym wymiarze, nawet jeżeli taka forma współpracy odpowiada obu stronom i jest uzasadniona charakterem wykonywanych czynności.
Z kolei maksymalny limit 184 godzin nie uwzględnia różnej liczby dni roboczych w poszczególnych miesiącach ani przypadków, w których zleceniobiorca wykonuje czynności w elastycznym rozkładzie. Ograniczenie to może prowadzić do konieczności przerywania współpracy albo rezygnacji z realizacji części zleceń.
Jakie zmiany mogą dotknąć właścicieli kwater pracowniczych?
Ministerstwo Rozwoju i Technologii zapowiedziało zmiany mające ograniczyć wykorzystywanie domów jednorodzinnych na potrzeby kwater pracowniczych. Zgodnie z przedstawionymi założeniami na cele zamieszkania okresowego będzie można przeznaczyć maksymalnie 30% powierzchni całkowitej budynku. Przekroczenie tego limitu ma wiązać się z koniecznością formalnej zmiany sposobu użytkowania obiektu.
Może to oznaczać konieczność spełnienia dodatkowych wymagań technicznych, w tym dotyczących bezpieczeństwa pożarowego, warunków sanitarnych i wentylacji.
Ministerstwo zapowiedziało również wprowadzenie kary finansowej do 10 000 zł za użytkowanie budynku bez uprzedniej zgody na zmianę sposobu użytkowania. Kara mogłaby być nakładana również na późniejszym etapie, jeżeli właściciel nie dostosowałby się do wymaganych działań, a więc także wielokrotnie.
Wprowadzenie takich ograniczeń może oznaczać dla przedsiębiorców konieczność zmiany dotychczasowego modelu biznesowego związanego z wynajmem kwater pracowniczych.
Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i nie jest to porada prawna.
Stan prawny na dzień 2 października 2026 r.
Autor:
Redaktor cyklu:
